قابض براى مصرف داخلى به منظور معالجه‌ى اسهال و بعضى از ناراحتىهاى پوستى در نظر گرفته شده است و همين جوشانده به منظور شستشوى رحم و دفع ترشحات زياد زنانه مفيد واقع شده است . البتّه بايد توجّه داشت كه دمكرده‌ى پوست انار براى مصرف داخلى و غرغره بايد كاملا رقيق باشد . انار ، اوره ، كلسترول و ساير سموم بدن را دفع كرده و بدين ترتيب سلامت و شادابى جسم را تأمين مىنمايد . خوردن انار ، انسان را از ابتلا به ديابت مىرهاند و پوست و جوشانده‌ى آن براى التيام زخم سفليس بسيار نافع است . كسى كه مىخواهد خونش را تصفيه نمايد لازم است تا 5 روز هر روز يك ليوان آب انار ميل كند . علّت اينكه انار خون را صاف مىكند وجود پتاسيم و منيزيم در آن است . اگر انار را برشته كرده و دانه‌هاى آن را با سير كوبيده و به شخصى كه دچار حصبه شده بخورانيم ، مرض حصبه را از بين مىبرد . همچنين پوست انار به علّت دارا بودن ماده پله‌تيرين Pelletierine يك ضدّ كرم بسيار قوى است . از بررسى مجموعه‌ى كتب غربى و طب سنتى و طب النبى در توصيف انار چنين آمده است : انار از ميوه‌هايى است كه از قديم وجود داشته حتى در كتب مقدس چندين بار نام آن ذكر شده است . هومر ، شاعر معروف يونان ، در كتاب خود « اوديسه » از آن نام برده است . معروف است كه حضرت سليمان ، باغ بزرگى پر از درخت‌هاى انار داشت كه به آن علاقه‌ى فراوان داشت . درخت انار بومى ايران و مناطق مجاور آن است . كلمه‌ى انگليسى Pomegranate از زبان يونانى مشتق شده كه به معنى « سيب با هسته‌هاى زياد » مىباشد . انار درخت كوچكى است كه ارتفاع آن تا شش متر مىرسد و در مناطق نيمه گرمسيرى مىرويد . شاخه‌هاى آن كمى تيغ‌دار و برگهاى آن متقابل ، شفاف و ساده است . گل‌هاى انار درشت و به رنگ قرمز انارى ولى بىبو مىباشد . ميوه‌ى آن كروى ، با اندازه‌هاى مختلف و داراى پوستى قرمزرنگ و يا زردرنگ مىباشد . روىهم‌رفته در حدود بيست نوع مختلف انار در دنيا موجود است .